معنی علت عادی
7 بازدید
[ عِ لْ لَ تِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) امری که برحسب عادت، مؤثر در چیزی باشد، هرچند که از لحاظ حکم عقلی نتوان رابطهٔ علیّت میان آن دو برقرار کرد. (از فرهنگ اصطلاحات فلسفی).
کلمات همقافیه با «علت عادی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر