معنی علاوة

[ عَ وَ ] (ع اِ) بهترین هر چیز. (ناظم الاطباء). علاوة الشی ء؛ بهترین و بلندترین هر چیزی. || (اِمص) بلندی. (منتهی الارب).[ عُ وَ ] (ع اِ) بلندترین هر چیز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).[ عِ وَ ] (ع اِ) سرباری. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || تارک. قسمت بالای سر یا گردن. (منتهی الارب). أعلی الرأس أو العنق. (اقرب الموارد). || سر آدمی مادام که بر گردن باشد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || هر چیز که بر بالای بار شتر گذارند یا بیاویزند، مانند مشک و سفره و جز آن. (منتهی الارب). || افزونی از هر چیز. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، عَلاوی ََ، عَلاوی. - بعلاوه (از: ب +علاوه)؛ باضافه. - || علامت افزون دو عدد بیکدیگر (+).[ عِ وَ ] (اِخ) نام اسبی است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).