معنی علاق

[ عَ ] (ع اِ) دوستی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || نظر و نگاه. (ناظم الاطباء). || علف و قوت و خورش روزگذار ستور: ما لنا من علاق؛ أی من مرتع. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || ناشتاشکن. (اقرب الموارد). || ماترک الحالب بالناقة علاقاً؛ أی لم یدع فی ضرعها شیئاً. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || راه. || چوب که از آن چرخ چاه آویزند. || چرخ چاه. || رسن دلو. || دلو بزرگ. || چرخ دلو. || رسن آویخته در بکره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || گوشت پاره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).[ عَ قِ ] (ع اِ فعل) در دستور زبان عرب اسم فعل است بمعنی فعل امر، یعنی بیاویز و چنگ بزن. (قطر المحیط) (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).[ عُ لْ لا ] (ع اِ) یک نوع گیاه. (ناظم الاطباء).