معنی علاء الخلیلی

[ عَ ئُلْ خَ ] (اِخ) شیخ شمس الدین محمدبن ایوب زرعی خلیلی، ملقب به علاء. در هفتم صفر سال ۶۹۱ هـ . ق. متولد شد. وی استادی مسلم و معاصر شهید اول بود. و ظاهراً با یکدیگر معاشر بوده اند و یا در تصنیفاتِ هم دقت کامل میکردند. علوم عربیت را نزد مجد تونسی و ابن ابی الفتح بعلی، و فقه را نزد صفی هندی آموخت. و در ماه رجب سال ۷۵۱ درگذشت. از اوست: زادالمعاد، مفتاح دارالسعادة، الرسالة الحلبیة فی الطریقة الحمدیة، تفسیر الفاتحة، تفسیر اسماء القرآن، معانی الادوات و الحروف، بدائع الفوائد در دو مجلد که بیشتر مطالب آن در نحو است. (از روضات الجنات ص ۷۴۴).