معنی علاءالدین عطار

[ عَ ءُ د د نِ عَ طْ طا ] (اِخ) محمدبن محمد بخاری. از اکابر عرفا و از اعاظم خلفا و اصحاب خواجه بهاءالدین نقشبند و داماد و سجاده نشین وی، و از مردم بخاراست. تعلیم و تربیت و ارشاد تلامذه و مریدان خواجه موکول بعهدهٔ وی بوده. و سیدشریف جرجانی و نظام الدین خاموش نیز از شاگردان او هستند. وی در شب چهارشنبه چهارم رجب سنهٔ ۸۰۲ هـ . ق. مطابق ۱۳۹۹ م. بعد از نماز عشا وفات یافت. و جملهٔ «ولی اللََّه مخدوم» و جملهٔ «کاشف عرفان» نیز ماده تاریخ وفات اوست. قبر وی در ده نوچغانیان است. (از حبیب السیر چ خیام ج ۳ ص ۵۴۴) (ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۰۳ از لغات تاریخیه و جغرافیهٔ احمد رفعت ج ۵ ص ۴۶).