معنی علاءالدین اسود
6 بازدید
[ عَ ئُدْ دی نِ اَسْ وَ ] (اِخ) علی بن عمر. از علمای حنفیهٔ اواخر قرن هفتم هجری است که به «قره خواجه» معروف است، و از تألیفات اوست: شرح مغنی، العنایة فی شرح الوقایة، در دو مجلد. وی بسال ۸۰۰ هـ . ق. درگذشت. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۰۲ از فوائد البهیة ص ۱۱۶ و قاموس الاعلام ج ۴ ص ۳۱۶۸).
کلمات همقافیه با «علاءالدین اسود»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ود» برای سرودن شعر