معنی عقیصة
7 بازدید
[ عَ صَ ] (ع اِ) موی بافته و تاب داده. (از منتهی الارب). دسته ای از موی که زن از گیسوی خود برگیرد و آن را تاب دهد سپس گره زند، تا تاب و چین آن باقی بماند آنگاه آن را رها سازد، و گویند انارمانندی است که زن از موی خود برگیرد و هر دسته ای از آن را عقیصة گویند. (از اقرب الموارد). لاغ. ج، عِقاص و عَقائص. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «عقیصة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «صة» برای سرودن شعر