معنی عطعطة

[ عَ عَ طَ ] (ع مص) «عیط عیط» گفتن. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). نعره زدن و غوغا. (تاج المصادر بیهقی). و رجوع به عیط شود. || «عاط عاط» گفتن گرگ و ذئب را. (از اقرب الموارد). و رجوع به عاط عاط شود.[ عَ عَ طَ ] (ع اِ) پیاپی آواز کردن در حرب و جز آن، یا با هم آمیختن قوم در آن، یا حکایت آواز بی باکان چون بر قومی چیره شوند و گویند عیط عیط. (از منتهی الارب). تتابع آوازها و درهم آمیختن آنها در جنگ و غیرجنگ، و گویند آن حکایت صوت اشخاص بی باک است که چون بر قومی غلبه کنند گویند «عیط عیط». (از اقرب الموارد).