معنی عطاف
[ عَ طْ طا ] (ع اِ) مصیدة یا چوب کج. (منتهی الارب). || تیر قمار که بر تیرها مائل باشد و فائز المرام برآید، یا تیر بی فایده و بی نقصان، یا تیر که خمانیده شود بر مأخذ تیرها و جدا باشد. (منتهی الارب). قدح و تیر قمار که نه غریمت در آن باشد و نه غنیمت. و گویند تیر قمار که بر مأخذ تیرهای دیگر خم شود و جدا گردد. (از اقرب الموارد). || (اِخ) نام اسب عمروبن معدیکرب است. (از منتهی الارب).[ عِ ] (ع اِ) شمشیر. (منتهی الارب). سیف. (اقرب الموارد). || چادر. (منتهی الارب). ازار. || رداء. (اقرب الموارد). || نام سگی. (منتهی الارب). ج، عُطُف. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). و اعطفة. (اقرب الموارد).[ عَ طْ طا ] (اِخ) ابن خالد. محدث است. (منتهی الارب). و رجوع به ابوصفوان (عطاف...) شود.[ عَ طْ طا ] (اِخ) ابن محمدبن علی اُلوسی یا آلُسی مکنی به ابوسعید و ملقب به مؤید. شاعر و غزل سرای قرن ششم هجری. وی به سال ۴۹۴ هـ . ق. در قریهٔ آلس یا الوس در حدیثة عانه واقع بر شط فرات متولد شد و در دجیل پرورش یافت سپس به بغداد رفت و در عهد المسترشد باللََّه عباسی سمت «چاوشی» یافت و ثروتی بهم زد. و به سبب هجو المقتفی عباسی مدت ده سال زندانی گشت و در زندان بینایی خویش را از دست بداد و سرانجام در روزگار المستنجد از زندان رهایی یافت و روانهٔ موصل شد و به سال ۵۵۷ هـ . ق. در آنجا درگذشت. (از الاعلام زرکلی از وفیات الاعیان و فوات الوفیات).[ عَ طْ طا ] (اِخ) ابن نعیم لخمی، از نسل نعمان بن منذر. رجوع به ابوالقاسم (محمد المعتمد...) شود.
کلمات همقافیه با «عطاف»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اف» برای سرودن شعر