معنی عصاوید

[ عَ ] (ع ص، اِ) جِ عِصواد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به عصواد شود. || تشنگان، گویند: ابل عصاوید؛ یعنی شتران تشنه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || ابر سطبر درهم پیوسته. (منتهی الارب). || درهم افتاده. گویند: جاءت الابل و الخیل عصاوید؛ هرگاه بر همدیگر سوار باشند. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || تاریکی بسیار و توبرتو. || عصاوید الکلام؛ آنچه پیچیده باشد از کلام. (منتهی الارب). سخن درهم افتاده. (از اقرب الموارد). || قوم عصاوید فی الحرب؛ گروه درهم پیوسته همه اقران خود را. (منتهی الارب). گروهی که در جنگ با اقران خود در هم پیچیده باشند. (ناظم الاطباء).