معنی واژه عشق حقیقی
7 بازدید
[ عِ قِ حَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح فلاسفه و متصوفه، محبة اللََّه و صفات و افعال اوست. (از فرهنگ علوم عقلی). الفت رحمانی و الهام شوقی است و ذات حق که واجد تمام کمالات است و عاقل و معقول بالذات است عاشق و معشوق است. و بالجمله عشق حقیقی عشق به لقاء محبوب حقیقی است که ذات احدیت باشد. (از فرهنگ مصطلحات عرفاء). و رجوع به عشق و عشق افلاطونی شود.