معنی عروضی

[ عَ ] (ص نسبی) منسوب است به عروض که از اوزان شعر بحث میکند. (از الانساب سمعانی). رجوع به عروض شود. - وزن عروضی؛ وزن کلمه است از نظر حرکات و سکنات، بدون در نظر گرفتن نوع حرکت، و آن در مقابل وزن صرفی است که در آن نوع حرکت و نیز نوع حرف زائد مورد نظر قرار میگیرد. || آنکه عروض داند. عالم عروض. (از فرهنگ فارسی معین). عروض دان. و رجوع به عروض شود.[ عَ ] (اِخ) نام وی رزین بن زندور، و ملقب به عروضی و مکنی به ابونصر است. او شاعری است که اوزان تازه و غریبی از عروض را بکار میبرد و در این راه از استاد خود عبداللََّه بن هارون پیروی میکرد. رزین از موالی طیفوربن منصور حمیری، خال مهدی خلیفه بشمار میرفت و در بغداد سکونت داشت. او را با «عنان» شاعره اخبار و معارضاتی است. وی بسال ۲۴۷ هـ .ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی از ارشاد الاریب و الورقة).[ عَ ] (اِخ) نام او محمدبن منصوربن حسن عروضی برجی، مکنی به ابوسهل است. وی از اهالی اصفهان و محدث بود و حدیث را نزد ابونعیم حافظ و دیگران فراگرفت و اهالی اصفهان و دیگران از او روایت کرده اند. (از اللباب فی تهذیب الانساب).