معنی عرم

[ عَ ] (ع مص) شدید و سخت گردیدن. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). عرامة. عرام. رجوع به عرامة و عرام شود. || شوخ شدن. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). عرامة. عرام. رجوع به عرامة و عرام شود. || ناز کردن و خرامیدن و شاد گردیدن و فیریدن و یا سرگشته شدن و تباه گشتن. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). عرام. عرامة. رجوع به عرام و عرامة شود. || خوردن چیزی از طعام. (از منتهی الارب). گویند عرم من الطعام، یعنی چیزی از آن طعام را خورد. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). || گوشت از استخوان بازکردن. (از منتهی الارب). گوشت بازکردن از استخوان. (تاج المصادر بیهقی). برکندن از استخوان همهٔ گوشت را و خوردن آن را. (از ناظم الاطباء). عرم العظم؛ آنچه از گوشت بر استخوان بود جدا کرد. (از اقرب الموارد). || درخت خاییدن و چریدن ستور. (از منتهی الارب). چریدن شتران درخت را. (از ناظم الاطباء). عرم الابل الشجر؛ شتران از آن درخت برگرفتند. (از اقرب الموارد). || شیر مادر خوردن پسر. (منتهی الارب). عرم الصبی امه؛ آن کودک شیر مادر خود را خورد. (از اقرب الموارد). || رنج و اذیت رسانیدن کسی را. (از منتهی الارب). آزار و اذیت رسانیدن. (از اقرب الموارد).[ عَ ] (ع اِ) چربش. (منتهی الارب). دسم. (اقرب الموارد). || باقی مانده در دیگ. (منتهی الارب). بقیهٔ دیگ. (از اقرب الموارد). || گوی که فراهم آمدنگاه آب باشد. (منتهی الارب). ج، عُرمان.[ عَ رَ ] (ع مص) نرم و سست گردیدن استخوان. (از منتهی الارب). عرم العظم؛ دود و بوی آن استخوان برخاست از پختن. (از اقرب الموارد).[ عَ رَ ] (ع اِ) سیاهی سپیدی آمیخته، در هر چه باشد. یا خجک زدن از سیاهی و سپیدی. (منتهی الارب). سیاهیی که با سپیدی مخلوط باشد، در هر چه باشد. و یا اینکه نقطه نقطه باشد از آنها بی آنکه نقطه ها وسیع گردد. (از اقرب الموارد). || سپیدی است بر لب گوسپند. || گوشت ناپخته. (منتهی الارب). لحم و گوشت. (از اقرب الموارد). گوشت بی استخوان. (برهان). || بیضهٔ سنگخوار. (منتهی الارب).[ عَ رِ ] (ع اِ) نوعی از ماهی باشد که اهل مغرب آن را سردین و به یونانی سماریس خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج). ماهیی است که اهل مغرب سردین، و بیونانی دبس نامند. (تحفهٔ حکیم مؤمن). سماریس است. (مخزن الادویه). و رجوع به ساردین و سردین شود.[ عَ رِ ] (ع ص) سخت و درشت از هر چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || (اِ) هرچه حاجز باشد میان دو چیز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جِ عَرِمة. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به عرمة شود. بندآب. (دهار). رودخانه و سدی که پیش آب رودخانه گرفته راه آب مسدود سازند. (غیاث اللغات).[ عَ رِ ] (اِخ) (سیل...) سیلی که دفع آن ممکن نباشد. (ناظم الاطباء).[ عَ رِ ] (اِخ) نام استخر و آبگیری بوده که اهل سبا آن را با سنگ و قیر بسته بوده اند. (برهان قاطع) (آنندراج). عرم نام بندی است که بلقیس کرده بود و در میان دو کوه به سنگ و قیر تا آب باران جمع شدی. و آن را سه در کرد یکی از بالای دیگری. و در زیر آن برکه ای عظیم بود و آن را دوازده راه کرده بود بعدد جویهای ایشان. چون باران آمدی و سیلاب در پس آن بند جمع شدی آنگه در پائین بگشادی و چون کمتر شدی در زیرین بگشادی. چون آب در برکه شدی آن برکه آب قسمت کردی در جویها. و این همچنین می بود تا آنگه که بلقیس درگذشت و مدتی برین برآمد. ایشان طاغی شدند و از حد درگذشتند. خدای سبحانه و تعالی موشان بزرگ را بر ایشان مسلط گردانید، بیامدند و آن بند را سوراخ کردند. آب درافتاد و آن بند را خراب کرد و سیل در شهر ایشان افتاد و بوستانها و زمینها و سراهای ایشان خراب کرد و ایشان بعضی هلاک شدند و بعضی در عالم متفرق گشتند. (تفسیر ابوالفتوح رازی): {/Bفَأَرْسَلْنََا عَلَیْهِمْ سَیْلَ اَلْعَرِمِ .۲-۵۳۴:۱۶/} (قرآن ۳۴/۱۶). جائی که تیغ قهر برآرد مهابتت ویران کند به سیل عرم جنت سبا.سعدی.[ عَ رِ ] (اِخ) نام وادیی است در عینة. (از معجم البلدان).[ عَ رِ ] (اِخ) وادیی است که از ینبع سرازیر می گردد و نام آن در شعر کثیر آمده است. و گویند آن نام کوهی است. (از معجم البلدان).[ عُ ] (ع ص، اِ) جِ أعرم. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به اَعْرَم شود. || جِ عَرْماء. (اقرب الموارد). رجوع به عَرْماء شود. || (اِ) تخم قطا. (از اقرب الموارد). تخم مرغ و تخم قطا. (ناظم الاطباء).[ عُ رَ ] (ع اِ) جِ عُرمة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به عرمة شود.