معنی عراء

[ عَ ] (ع اِ) جای و میدان که در آن چیزی پوشیده نشود. (منتهی الارب) (از آنندراج). || جای فراخ و وسیع که از چیزی پوشیده نباشد. (ناظم الاطباء). || گشادگی بی حجاب. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، اَعریة. || جای خالی. || روی زمین. (منتهی الارب) (آنندراج). || زمین بی نبات. (ترجمان القرآن جرجانی). || صحراء بی درخت و گیاه که بهیچ چیز در آن نبات نتوان برد. (غیاث). || باصطلاح شطرنج بازان مهره ای است که میان شاه خود و رخ حریف حائل سازند برای حفاظت شاه. (آنندراج).[ عَ رْ را ] (ع ص) دختر دوشیزه. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || شترمادهٔ خردکوهان و ماده شتر خارش ناک. (ناظم الاطباء).