معنی عذی
6 بازدید
[ عَ / عِ ذْیْ ] (ع اِ) کشت دشتی که از باران آب خورد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). || هر شهر که شوره ندارد. (منتهی الارب) (آنندراج).[ عِ ] (اِخ) نام جایی است. (منتهی الارب). لیث گوید: موضعی است به بادیه و نام است محلی را که در زمستان و تابستان در آن گیاه روید بدون آب. ازهری گوید: موضعی است به بادیه. (از معجم البلدان).
کلمات هم‌قافیه با «عذی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ذی» برای سرودن شعر