معنی عتیدة
6 بازدید
[ عَ دَ ] (ع ص) مؤنث عتید. رجوع به عتید شود. || (اِ) طبله یا حقه ای که در آن خوشبوی نهند. (منتهی الارب) (آنندراج). طبلهٔ عروس که بوی خوش و شانه و دیگر افزار او را در آن نهند. (اقرب الموارد). آینه دان. ج، عتاید. (مهذب الاسماء).
کلمات هم‌قافیه با «عتیدة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دة» برای سرودن شعر