معنی عبداللََّهآباد
6 بازدید
[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مشیز شهرستان سیرجان. واقع در ۶هزارگزی شمال باختری مشیز و ۲۰هزارگزی خاور راه مالرو کبوترخان مشیز. ناحیه ای است کوهستانی سردسیر و ۱۹۳ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات و حبوبات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان آباده. واقع در ۱۵۰۰گزی شمال باختر آباده و شوسهٔ شیراز به اصفهان ناحیه ای است جلگه ای و معتدل. ۲۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات، انگور و جالیزکاری است اهالی به کشاورزی و باغبانی اشتغال دارند. از صنایع دستی آنجا گیوه بافی است. راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان ریوند بخش حومهٔ شهرستان نیشابور و ۱۲هزارگزی جنوب نیشابور. ناحیه ای است واقع در جلگه و معتدل است. و ۲۴ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان گرمخان بخش حومهٔ شهرستان بجنورد. واقع در ۱۵هزارگزی شمال خاوری بجنورد و چهارهزارگزی جنوب راه شوسهٔ بجنورد به نجف آباد. ناحیه ای است واقع در جلگه. معتدل و ۳۸۷ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه تأمین میشود. محصولاتش غلات، بنشن است. اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان تحت جلگهٔ بخش فدیشه شهرستان نیشابور. واقع در هیجده هزارگزی شمال فدیشه. ناحیه ای است جلگه ای معتدل و ۳۶۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات است. اهالی به کشاورزی و کرباس بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان دربقاضی بخش حومهٔ شهرستان نیشابور. واقع در ۱۸هزارگزی جنوب خاوری نیشابور. ناحیه ای است جلگه ای، معتدل. ۷۶۱ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات است. اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. مزار خواجه ریحان و مزارع سیدآباد و خلیل آباد در شمال این ده واقع است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان پاریز بخش مرکزی شهرستان سیرجان. واقع در ۶۵هزارگزی شمال خاوری سعیدآباد، سر راه مالرو روچون -پاریز. ۱۲ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است جزء دهستان قهاب صرصر بخش صیدآباد شهرستان دامغان. واقع در ۱۲هزارگزی جنوب باختری صیدآباد و یک هزارگزی شمال ایستگاه امروان. جلگهٔ و هوای آن معتدل است. ۵۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولاتش غلات، پسته، انگور، پنبه و حبوبات است. شغل اهالی زراعت است صنایع دستی آنها کرباس بافی است. راه فرعی آن از شوسه منشعب میگردد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان دامنکوه بخش حومهٔ شهرستان دامغان. واقع در چهل هزارگزی جنوب شوسه. ۳۶ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است جزء دهستان دابو بخش مرکزی شهرستان آمل. واقع در ۱۲هزارگزی شمال آمل و واقع در دشت. هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. ۳۲۰ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ هراز تأمین میشود. محصولاتش برنج، کنف، صیفی، نیشکر است. شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است جزء دهستان ناتل رستاق بخش نور شهرستان آمل. واقع در ۱۶هزارگزی جنوب خاوری شوسه و ده هزارگزی جنوب شوسهٔ کناردشت. هوای آن معتدل، مرطوب و مالاریایی است. ۳۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از وازرود تأمین میشود. محصولاتش برنج و غلات، و گله داری است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ شهرستان شهسوار. واقع در یک هزارگزی خاور شهسوار کنار شوسهٔ شهسوار به چالوس. جلگه. آب و هوای آن معتدل، مرطوب مالاریایی است. ۱۶۳ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ چشمه کیله تأمین میشود. محصولاتش برنج، مرکبات، سبزیجات و صیفی است شغل اهالی زراعت است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان ساوه. واقع در ۳ هزارگزی شمال ساوه و ۵ هزارگزی سر راه عمومی ساوه -زرند. ناحیه ای است جلگه ای هوای آن معتدل است. ۲۷۳ تن سکنه دارد. محصولات آن غلات، انار و انجیر است. آب آن از قنات تأمین میشود. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی گلیم و جاجیم بافی است. راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان غار بخش ری شهرستان تهران. واقع در ۱۴هزارگزی شمال باختر و یک هزارگزی راه عمومی و ایستگاه تپه سفید. واقع در جلگه، هوای آن معتدل است. ۷۷ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، صیفی و چغندرقند است. شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد و تا ۲هزارگزی رباط ماشین میرود. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان بهنام وسط بخش ورامین شهرستان تهران. واقع در ۱۸هزارگزی جنوب ورامین و ۳هزارگزی راه حاجی آباد سالاری. ناحیه ای است جلگه ای و هوای آن معتدل است. ۱۱۵ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات و صیفی است. شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان آختاچی بخش حومهٔ شهرستان مهاباد. واقع در ۳۷هزارگزی باختر شوسهٔ بوکان به میاندوآب. ناحیه ای است کوهستانی. هوای آن معتدل و مالاریائی است. ۴۱ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات و حبوبات و توتون است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان ملایعقوب بخش مرکزی شهرستان سراب. واقع در ۲۲هزارگزی جنوب خاوری سراب و ۱۴هزارگزی شوسهٔ سراب و اردبیل. ناحیه ای است جلگه ای و هوای آن معتدل است. ۱۹۹ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات و حبوبات است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴ و ۵).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان شهر ویران بخش حومهٔ شهرستان مهاباد. واقع در ۱۷هزاروپانصد گزی شمال خاوری مهاباد و ۷هزارگزی خاور شوسهٔ مهاباد به میاندوآب. ناحیه ای است کوهستانی. هوای آن معتدل است. ۲۶ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن توتون، غلات است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان سرخه بخش مرکزی شهرستان سمنان. واقع در ۵۶هزارگزی باختر سمنان. ۳۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی است از دهستان بهی بخش بوکان شهرستان مهاباد. واقع در ۳۵هزاروپانصد گزی شمال خاوری بوکان و ۲۸هزاروپانصد گزی خاور شوسهٔ بوکان به میاندوآب. ناحیه ای است جلگه ای و هوای آن معتدل و مالاریایی است. ۱۳۰ تن سکنه دارد. آب آن از زرینه رود تأمین میشود. محصولات آن غلات حبوبات، چغندر، توتون است. شغل اهالی زراعت است. صنایع دستی جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).[ عَ دُلْ لاه ] (اِخ) دهی از دهستان افتر پشت کوه بخش فیروز کوه شهرستان دماوند. واقع در ۶۰۰۰۰ گزی جنوب فیروز کوه و ۷۰۰۰گزی شمال راه شوسهٔ گرمسار به سمنان. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر و ۱۷۹ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار تأمین میشود. محصولات آن غلات، میوه جات، زردآلو و توت است. شغل اهالی زراعت و زغال و هیزم کشی به گرمسار است. صنایع دستی کرباس بافی است. قلعه خرابه ای از آثار قدیمی دارد. راه مالرو دارد. مزرعهٔ آب برجستهٔ علیا و سفلی جزء این ده است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).
کلمات همقافیه با «عبداللََّهآباد»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اد» برای سرودن شعر