معنی عبدالحمید

[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن ابراهیم بن خلیل از آل ابوهیف بود به سال ۱۳۰۵ هـ . ق. در اسکندریه متولد شد، و بدانجا به تحصیل پرداخت، سپس به مدرسهٔ حقوق اسکندریه و دانشگاه تولوز رفت. وی به سال ۱۳۴۴ هـ . ق. درگذشت. او راست: المعرافعات المدنیه و التجاریه. النظام القضائی فی مصر و القانون الدولی الخاص. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن ابی الحدید. رجوع به ابن ابی الحدید و روضات الجنات ص ۴۲۲ شود.[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عامربن عبدالبر... معروف به عبدالحمید بک. وی طبیب است و از خاندان عبدالبر در منوفیه مصر است به سال ۱۳۰۰ هـ . ق. متولد شد و در سال ۱۳۴۴ درگذشت. او راست: الطب الشرعی فی حصر مبادی. الطب الشرعی فی مصر و جز آن. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عبدالرحمان بن زیدبن الخطاب ملقب به عدوی و مکنی به ابوعمر. وی از مردم مدینه و در حدیث ثقه بود عمربن عبدالعزیز او را ولایت کوفه داد و در حدود سال ۱۱۵ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عبدالعزیز ملقب به ابوخازم. قاضی شام و کوفه و کرخ و بغداد بود. از تألیفات اوست: ادب القاضی و الفرائض... وی به سال ۲۹۲ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عبدالعزیزبن عبداللََّه بن عمر الخطاب العمری ملقب به ابوعبدالرحمان. وی شجاع بود و در مصر میزیست، در عصر احمدبن طولون بود لشکری به جنگ وی فرستاد، عبدالحمید بر آنان غالب آمد و ابن طولون وی را به حال خود گذاشت سرانجام دو غلام سر او را بریدند و به نزد ابن طولون بردند. ابن طولون به خونخواهی عبدالحمید آن دو غلام را بکشت. قتل عبدالحمید به سال ۲۵۹ هـ . ق. اتفاق افتاد. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عبدالغنی بن احمد الرافعی. شاعر با استعداد بود. وی اسلوبهای قدیم و جدید را اصلاح کرد. در زمان حکومت عثمانی مناصبی احراز و در اوائل جنگ بین المللی اول به مدینه تبعیدش کردند. از تألیفات اوست: ذکری یوبیل بلبل سوریه حاوی خطب و قصائد او. الافلاک الزبرجدیة و جز آن. وی به سال ۱۲۷۵ هـ . ق. متولد و در ۱۳۵۰ درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عبدالمجید مولی قیس بن ثعلبه ملقب به ابوخطاب و مکنی به اخفش. رجوع به اخفش ابوالخطاب شود.[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن عیسی بن عمرویه، مکنی به ابومحمد و ملقب به شمس الدین از علماء کلام بود. وی از مردم خسروشاه یکی از قراء تبریز است. در دمشق و کرک اقامت گزید از تألیفات اوست: اختصار المهذب در فقه شافعی و اختصار الشفاء ابن سینا و تلخیص الآیات البینات فخر رازی. وی به سال ۵۸۰ هـ . ق. متولد شد و در ۶۵۲ درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن محمد المصطفی بن مکی مشهور به ابن بادیس. رئیس جمعیت مسلمین به الجزائر بود. تحصیلات خود را در مدرسهٔ الزیتونة پایان داد. وی مجلهٔ الشهاب را که مجله ای دینی و علمی بود منتشر کرد. حکومت فرانسه در الجزائر درصدد فریفتن وی برآمد. وی از قبول پیشنهادات آنها امتناع ورزید او مدارس زیادی تأسیس کرد. از تألیفات اوست: تفسیرالقران الکریم. وی به سال ۱۳۵۹ هـ . ق. در قسطنطنیه درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) ابن یحیی بن سعد العامری. رجوع به کاتب عبدالحمیدبن یحیی شود.[ عَ دُلْ حَ ] (اِخ) زهراوی. از زعمای نهضت سیاسی سوریه است به سال ۱۲۷۲ هـ . ق. در حمص متولد شد هنگامی که حکومت عثمانی با رژیم استبدادی اداره می شد با سلطان عبدالحمید به مخالفت برخاست و روزنامه ای به نام «المنیر» انتشار داد که آن را با ژلاتین چاپ میکرد و محرمانه منتشر میساخت. حکومت عثمانی او را به دمشق تبعید کرد و در آنجا برای جریدهٔ «المقطم» مصر مقاله مینوشت ناظم پاشا والی دمشق مطلع شد و او را تحت الحفظ به آستانه فرستاد سپس به وساطت ابوالهدی صیادی به حمص بازگشت و تا اعلام مشروطیت عثمانی به سال ۱۳۲۷ هـ . ق. بدانجا ماند و سپس به سوریه و از آنجا به آستانه رفت و جریدهٔ هفتگی «الحضارة» را منتشر کرد. در جنگ بین المللی اول دستگیر شد و در دیوان عالی کشور محاکمه و محکوم به اعدام گردید. از تالیفات اوست: رسالة فی الفقه و التصوف، و کتاب خدیجه ام المؤمنین. (از الاعلام زرکلی).