معنی عبدالباقی

[ عَ دُلْ ] (اِخ) از خطاطان معروف عصر شاه عباس کبیر و از اهالی تبریز بود. وی دانشمند تخلص می جست و به امر شاه عباس کتیبهٔ مسجد جامع اصفهان را نوشت. از تألیفات او است: شرح بر نهج البلاغه به نام منهاج الولایه. وی به سال ۱۰۳۹ هـ . ق. درگذشت. (از فهرست سپهسالار ج ۲ ص ۱۳۱) (از الذریعه ج ۷ ص ۱۲۳).[ عَ دُلْ ] (اِخ) نبیرهٔ شاه نعمت اللََّه ولی بود از اشعار اوست: تا پریشان نشود کار بسامان نشود شرط دور است که تا این نشود آن نشود. (از مجالس النفائس ص ۱۱۳۷). و رجوع شود به الذریعه ج ۹ ص ۱۲۴.[ عَ دُلْ ] (اِخ) معروف به شیخ الاسلام از احفاد میرسیدی رضی و اهل تویسرکان است. او را دیوانی است شامل قصائد و غزلیات در حدود ۷۰۰ بیت، از اشعار او است: ای یافته ز قدر تو هر بی بها بها تشریف تو است بر قد هر نارسا رسا. (الذریعه ج ۹ ص ۱۲۳).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن احمد المعروف به ابن السمان. ادیب و از شعراء بود. مولد وی دمشق و ابتدا در زادگاه خود و بعد در مصر تحصیلات خود را بپایان رسانید. وی به بلاد ترک مسافرت و به دربار سلطان محمود عثمانی راه یافت و مقامی ارجمند احراز کرد از تألیفات اوست: شرح شواهد جامی و شرح اسماء الحسنی و مختصر التهذیب در منطق و غیره. وی به سال ۱۰۵۵ هـ . ق. به دمشق متولد و در ۱۰۸۸ در قسطنطنیه درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن احمد الموصلی. تألیفاتی دارد از جمله منظومه ای در نحو. وی به سال ۱۰۹۳ هـ . ق. در موصل متولد و در ۱۱۳۷ درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن حمزة الحسین الحداد، مکنی به ابوالفضل. وی در سال ۴۲۵ هـ . ق. در بغداد متولد شد و به سال ۴۹۳ هـ . ق. درگذشت. او را کتابی است به نام الایضاح در فرائض. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن سلیمان بن احمد العمری الفاروقی الموصلی. از شعرا و مورخان است. در سال ۱۲۰۴ هـ . ق. در موصل متولد شد و ابتدا ولایت زادگاه خود یافت و بعد در بغداد از کارمندان حکومتی بود و به سال ۱۲۷۸ هـ . ق. در بغداد درگذشت. از تألیفات اوست: التریاق الفاروقی که دیوان شعر اوست، نزهة الدهر فی تراجم فضلاء العصر، الباقیات الصالحات و غیره. (از الاعلام زرکلی). و رجوع به معجم المطبوعات ج ۲ ص ۲۶۹ شود.[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن عبدالباقی بن عبدالقادر البعلی الازهری الدمشقی مشهور به ابن فقیه فصة. به سال ۱۰۰۵ هـ . ق. در بعلبک متولد شد و به سال ۱۰۲۹ به مصر رفت و تحصیلات خود را در الازهر بپایان رسانید و به دمشق بازگشت و به سال ۱۰۷۱ هـ . ق. درگذشت. از تألیفات اوست: العین و الاثر فی عقائد اهل الاثر، و فیض الرزاق فی تهذیب الاخلاق. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن عبدالرحمان بن علی الخزرجی مشهور به امام الاشرفیه، وی مقدسی الاصل بود و منشأ و وفات او مصر بود. او را تصانیفی است از جمله روضة الآداب در چهار مجلد. الرمز فی شرح الکنز. او به سال ۱۰۷۸ هـ . ق. به مصر درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن عبدالمجیدبن عبداللََّه الیمنی المخزومی ملقب به تاج الدین. از فضلاء و ادباء و مورخان بود. در سال ۶۸۰ در مکه متولد شد و به سال ۷۴۳ هـ . ق. به مصر درگذشت. از تألیفات اوست: تاریخ النحاة و ذیل تاریخ ابن خلکان. (الاعلام زرکلی). و رجوع به فوات الاعیان ج ۱ ص ۲۴۵ شود.[ عَ دُلْ ] (اِخ) ابن قانع بن مرزوق بن واثق الاموی... از حفاظ حدیث و اصحاب رای بود و او راست کتاب فی معرفة الصحابة. وی به سال ۲۶۶ هـ . ق. متولد و به سال ۳۵۱ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) زرقانی بن یوسف بن احمد. فقیه مالکی بود. به سال ۱۰۲۰ هـ . ق. به مصر متولد و در ۱۰۹۹ درگذشت. از تألیفات اوست: شرح مختصر سیدی خلیل در فقه در چهار جزء. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) سرور نعیم. نویسندهٔ مصری است که پس از پایان تحصیلات خود در الازهر قاهره متصدی روزنامهٔ الافکار گردید و به اتهام تحریک علیه دولت بریتانیا به زندان افتاد و همانجا به مرض سل دچار و به سال ۱۳۴۷ هـ . ق. درگذشت. از تألیفات اوست: الاسلام ماضیه و حاضره. تنزیه القرآن الشریف عن التغییر و التحریف. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ ] (اِخ) مواهبی بن ابوالمواهب بن عبدالباقی الباقی الحنبلی الدمشقی. از فضلاء بود و از تألیفات اوست: نظم الشافیه در صرف و شرح آن، ارجوزه ای در عروض. وی به سال ۱۰۷۹ به دمشق متولد و در ۱۱۱۹ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).