معنی عباس افندی

[ عَ بْ با اَ فَ ] (اِخ) معروف به عبدالبهاء پسر ارشد میرزا حسین علی نوری معروف به بهاء اللََّه. بهائیان او را غصن اعظم خوانند. عباس افندی همراه پدر از ایران به بغداد و از آنجا به عکا رفت پس از مرگ پدر ریاست بهائیان بدو محول شد و بر مخالفان خود یعنی طرفداران میرزا محمدعلی تفوق جست و از آنجا به سویس و سپس به لندن و پس از آن به پاریس رفت و مجدداً به مصر بازگشت و در اوایل سنهٔ ۱۹۱۲ م. از مصر به طرف آمریکای شمالی حرکت کرد و در اواخر سنهٔ ۱۹۱۲ به اروپا مراجعت نمود و در ۱۴ دسامبر از سنهٔ مذکور به لیورپول وارد شد و از آنجا در جریان ۱۹۱۳ م. به آلمان و اطریش و مجارستان رفت و بسیاری دیگر از بلاد اروپا را سیاحت نمود و از آنجا در اواسط ۱۹۱۳ به مصر و از آنجا به حیفا برگشت و آنجا را از این تاریخ به بعد مقر نهائی خود قرار داد. وفات عباس افندی در ۲۷ ربیع الاول سنهٔ ۱۳۴۰ هـ . ق. مطابق ۲۸ نوامبر ۱۹۲۱ م. در حیفا بوده است و در جبل گرمل بالای حیفا و شرف سران مدفون شد. (تلخیص از یادداشت معاصرین مرحوم قزوینی مجلهٔ یادگار سال ۵ شمارهٔ ۶ - ۷).