معنی عباس‌آباد

[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان افشاریهٔ ساوج بلاغ بخش کرج شهرستان تهران واقع در ۲۵۰۰۰ گزی باختر کرج و ۶۰۰۰۰ گزی جنوب راه شوسهٔ کرج به قزوین. جلگه ای و هوای آن معتدل است و ۳۵۵ تن سکنه دارد. آب آن از رود کردان تأمین میشود محصول آن غلات، صیفی، بنشن، انگور، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه فرعی از طریق قهوه خانهٔ پل کردان دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش کرج شهرستان تهران. واقع در ۱۴۰۰۰گزی جنوب باختر کرج و ۱۰هزارگزی راه فرعی کرج به اشتهارد، جلگه ای و هوای آن معتدل است. ۹۳ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ کرج تأمین میشود محصولات آن غلات صیفی، بنشن، چغندرقند، قلمستان و شغل اهالی زراعت است. راه ماشین رو دارد. مزرعهٔ امین آباد جزء این ده است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان بهنام پازکی بخش ورامین حومه شهرستان تهران واقع در ۲۱۰۰۰گزی شمال خاور ورامین کنار راه خراسان. جلگه ای آب و هوای آن معتدل است و ۶۰ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ جاجرود تأمین میشود. محصولات آن غلات، صیفی، چغندرقند و شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد و از طریق فیلستان ماشین رو است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش مرکزی شهرستان دماوند و ۱۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش دلیجان شهرستان محلات و ۳۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین واقع در ۲۷۰۰۰گزی شمال خاور آوج و ۴۰۰۰گزی راه عمومی. جلگه ای و هوای آن معتدل است. ۸۸۹ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه تأمین میشود و محصولات آن غلات، باغات و قلمستان است. شغل اهالی زراعت است. صنایع دستی قالی و جاجیم بافی است راه مالرو دارد ولی ماشین میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش زرند شهرستان ساوه واقع در ۱۱۰۰۰گزی شمال باختر زرند جلگه ای آب و هوای آن معتدل است. ۲۴۹ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات چغندرقند پنبه پیاز انگور بادام و انواع میوه جات است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی گلیم و جوال بافی است. راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان رستاق بخش خمین شهرستان محلات واقع در ۳۰۰۰گزی شمال خمین و ۱۰۰۰گزی راه خمین به اراک. جلگه ای و آب و هوای آن معتدل است. ۱۴۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات، چغندرقند، پنبه و انگور و شغل اهالی زراعت است. راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان طارم پائین بخش سیردان شهرستان زنجان. واقع در ۲۶هزارگزی جنوب سیردان و ۱۵هزارگزی راه عمومی. ناحیه ای است کوهستانی سردسیر و ۵۴۰ تن سکنه دارد مردم آن ترک زبانند. آب آن از چشمه سار تأمین میشود و محصولات آن غلات، بنشن است و اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو و صعب العبور دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان سلطانیه بخش مرکزی شهرستان زنجان. واقع در ۴۲هزارگزی قیدار و ۶هزارگزی راه عمومی. ناحیه ای است کوهستانی سردسیر. ۱۹۶ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است جزء دهستان فراحان بالا بخش فرمهین شهرستان اراک. واقع در ۱۸هزارگزی جنوب خاوری فرمهین. ناحیه ای است کوهستانی. ۳۰ تن سکنه دارد زبان آنها فارسی است آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد و از داودآباد اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است جزء دهستان سربند بالا بخش سربند شهرستان اراک نام قدیمی آن قره دره بوده. واقع در ۳۸هزارگزی جنوب باختری سربند. و ۵۶ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات، انگور و میوه جات دیگر است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان رودبار بخش طرخوران شهرستان اراک. واقع در ۴۲هزارگزی شمال باختری طرخوران و ۱۸هزارگزی راه عمومی. ناحیه ای است جلگه ای معتدل ۱۱۷ تن سکنه دارد. آب آن از رود قره چای و در بهار از رود آرزومند تأمین میشود. محصولات آن غلات، بنشن، پنبه. اهالی به زراعت گذران میکنند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان کزاز بالا بخش سربند شهرستان اراک. واقع در ۱۰هزارگزی شمال خاوری آستانه و ۳هزارگزی راه آهن. ناحیه ای است کوهستانی معروف به سرآب. ۴۴۸ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات، انگور، میوه جات، بنشن و مختصر چغندرقند. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. از شاه زند اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان راستوبی بخش سوادکوه شهرستان شاهی واقع در ۲۷هزارگزی جنوب پل سفید و ۲هزارگزی ایستگاه ورسک. کوهستانی و سردسیر و ۸۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از سفیدچشمه تأمین میشود و محصولات آن غلات و لبنیات است. شغل اهالی زراعت است صنایع دستی آنها شال و کرباس بافی است راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان فرومد بخش میامی شهرستان شاهرود واقع در ۷۲۱هزارگزی خاور میامی سر راه شوسهٔ شاهرود به سبزوار. دامنه و آب و هوای آن معتدل است. ۷۵۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و میوه جات است. در حوالی این آبادی معدن مس وجود دارد کارخانهٔ ذوب مس در آنجاست دارای دبستان است یک کاروانسرای معروف به شاه عباسی در آنجا است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) قصبهٔ مرکزی دهستان لنگا شهرستان شهسوار واقع در ۲۱هزارگزی جنوب خاوری شهسوار در سر راه شوسهٔ شهسوار به چالوس. ناحیه ای است در دشت و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریایی است. ۵۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ کاظم رود تأمین میشود و محصولات آن برنج و لبنیات است. شغل اهالی زراعت است. دارای صندوق پست، پاسگاه نگهبانی و بهداری و دبستان است و در حدود ۲۰ باب دکان در کنار شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان حومه بخش حومهٔ شهرستان دامغان. واقع در ۶هزارگزی جنوب خاوری دامغان و ۳هزارگزی ایستگاه. جلگه و آب و هوای آن معتدل است. ۴۸ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه علی و قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات، پنبه، پسته، انگور و بنشن است. شغل اهالی زراعت و گاوداری است. از طریق ایستگاه راه فرعی دارد. از کویر نمک استخراج میکنند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کتول بخش علی آباد شهرستان گرگان. واقع در ۶ هزارگزی جنوب باختری علی آباد. دامنه و آب و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریایی است. ۱۸۵ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ کفش گیری تأمین میشود. محصولات آن برنج، غلات، توتون، سیگار و مختصری ابریشم و شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی زنان کرباس و شال بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان میان دورود بخش مرکزی شهرستان ساری. واقع در ۲۰هزارگزی شمال خاوری ساری. ناحیه ای است واقع در دشت آب و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریایی است. ۸ تن سکنه دارد. آب آن از چاه تأمین میشود و محصولات آن لبنیات است شغل اهالی گوسفند و گاوداری است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان مرکزی بخش آستارا شهرستان اردبیل واقع در ۱۱هزارگزی جنوب آستارا و ۳ هزارگزی راه شوسهٔ آستارا و بندر انزلی. جنگل، گرمسیر، مرطوب و مالاریایی است. ۲۹۵ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و چشمه تأمین میشود محصولات آن برنج و صیفی است. شغل اهالی زراعت و گله داری است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان مواضعخان بخش ورزقان شهرستان اهر واقع در ۲۴هزارگزی جنوب ورزقان و ۱۳هزارگزی شوسهٔ تبریز به اهر. ناحیه ای است کوهستانی با آب و هوای معتدل. ۴۸۹ تن سکنه دارد. آب آن از چشمهٔ تأمین میشود. محصولات آن غلات و حبوبات است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی آنها گلیم بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است جزء دهستان ابرغان بخش مرکزی شهرستان سراب. واقع در ۳۸هزارگزی باختر سراب و ۱۰هزارگزی راه شوسهٔ سراب تبریز. کوهستانی با آب و هوای معتدل. ۱۰ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه تأمین میشود محصولات آن غلات و نخود و شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان آختاچی بوکان بخش بوکان شهرستان مهاباد. واقع در ۱۴هزاروپانصد گزی شمال بوکان و یکهزاروپانصد گزی باختر راه شوسهٔ بوکان به میاندوآب. جلگه با آب و هوای معتدل و مالاریایی و ۸۰ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ تاتائو تأمین میشود و محصولات آن غلات، توتون و حبوبات است. شغل اهالی زراعت و گله داری است صنایع دستی آنها جاجیم بافی است. راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان گاودول بخش مرکزی شهرستان مراغه. واقع در ۲۹هزاروپانصد گزی جنوب باختر مراغه و ۴هزارگزی باختر شوسهٔ مراغه به میاندوآب. جلگه با آب و هوای معتدل و ۱۷۶ تن سکنه. آب آن از مردی چای و چاه تأمین میشود. محصولات آن غلات، چغندر، کشمش و نخود است. شغل اهالی کشاورزی است و صنایع دستی جاجیم بافی است راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان هیر بخش مرکزی شهرستان اردبیل. واقع در ۳۰هزارگزی جنوب خاوری اردبیل و ۱۰هزارگزی راه شوسهٔ خلخال اردبیل. کوهستانی با آب و هوای معتدل و ۱۷۸ تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین میشود محصولات آن غلات و حبوبات است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان منجوان بخش خداآفرین شهرستان تبریز. واقع در ۲۵هزارگزی جنوب خداآفرین و ۱۷هزارگزی راه شوسهٔ اهر -کلیبر. کوهستانی با آب و هوای معتدل و ۲۶۱ تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات است شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد و دارای محضر رسمی ازدواج و طلاق است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳ و ۴).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از بخش دره شهرستان ایلام. واقع در ۲۴هزارگزی شمال باختری دره شهر و ۲هزارگزی جنوب راه مالرو دره به ایلام. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۴۸۵ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ صمیره تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است. اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان گاورود بخش کامیاران شهرستان سنندج. واقع در ۳۵هزارگزی شمال کامیاران و یکهزارگزی خاور شوسهٔ کرمانشاه به سنندج. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر با ۱۰۰ تن سکنه. آب آن از رودخانه و چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است و شغل اهالی کشاورزی و گله داری است راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان لک بخش قروهٔ شهرستان سنندج. واقع در ۳۶هزارگزی شمال باختری قروه نزدیک پل فرهادآباد. ۶۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان اورامان بخش زراب شهرستان سنندج واقع در ۱۰هزارگزی جنوب باختر زراب و دوهزارگزی نوین. ناحیه ای است کوهستانی. آب و هوای آن معتدل است. ۳۷ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان پهلویدژ بخش بانهٔ شهرستان سنقر واقع در ۱۶هزارگزی جنوب خاوری بانه و شش هزارگزی مرز ایران و عراق. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر و ۱۴۰ تن سکنه دارد. زبان آنها کردی است آب آن از چشمه و رودخانهٔ پهلویدژ تأمین میشود. محصولات آن غلات، توتون و ماذوج است. راه مالرو دارد. شغل اهالی زراعت است در تابستان از بانه اتومبیل میتوان برد. نام قدیم آن کیله بوده چون در جنگهای سال ۱۳۲۳ هـ . ش. بین افراد نظامی و یاغیان، سرباز وظیفه عباس نام در این آبادی کشته شده لذا به این مناسبت عباس آباد نامیده شده است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان نجف آباد شهرستان بیجار واقع در شش هزارگزی باختر نجف آباد. کنار راه شوسهٔ بیجار به سنندج. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. ۳۲۷ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است. اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. صنایع دستی زنان قالیچه، گلیم و جاجیم بافی است راه مالرو دارد. به این ده حصار سفید هم میگویند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کنگاور بخش کنگاور شهرستان کرمانشاهان. واقع در ۵هزارگزی جنوب کنگاور. ناحیه ای است واقع در دشت آب و هوای آن معتدل است. ۲۵۵ تن سکنه دارد. آب آن از فاضل آب رودخانهٔ فشن و کبوتر لانه و چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات دیمی و آبی، چغندرقند، پنبه است. و اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان چمچال صحنه شهرستان کرمانشاهان. واقع در ۱۰هزارگزی باختر صحنه و شش هزارگزی راه کرمانشاه به همدان. ناحیه ای است واقع در دامنه سردسیر هوای آن معتدل است. ۲۲۵ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، توتون، چغندرقند و حبوبات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. از راه صحنه و هاشم آباد اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کلیایی بخش سنقر کلیایی شهرستان کرمانشاهان. واقع در ۱۱هزارگزی جنوب باختری سنقر و چهار هزارگزی باختر راه شوسهٔ سنقر به کرمانشاه. ناحیه ای است دامنه ای سردسیر با ۱۵۰ تن سکنه. آب آن از چشمه و قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، حبوبات و توتون است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند صنایع دستی قالیچه، جاجیم و پلاس بافی است راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) نام محلی است از بخش سنجابی شهرستان کرمانشاهان. واقع در سه هزارگزی باختر گوزران. تابستان در حدود ۴۰ خانوار از طایفهٔ کل کل سنجابی در آنجا زراعت کرده و اقامت دارند و در زمستان به اطراف قصرشیرین کوچ مینمایند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. واقع در ۳۶هزارگزی شمال باختر الیگودرز و ده هزارگزی باختر شوسهٔ شاه زند به ازنا. ناحیه ای است جلگه با آب و هوای معتدل و ۲۷۱ تن سکنه. آب آن از قنات و چاه تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. صنایع دستی زنان قالیبافی است. راه مالرو دارد اتومبیل هم میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان والابخرد شهرستان بروجرد. واقع در ۱۹هزارگزی جنوب بروجرد و ۱۳هزارگزی خاور اتومبیل رو بروجرد. ناحیه ای است جلگه ای با آب و هوای معتدل و ۴۰۵ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات است و اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان بروجرد بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. واقع در ۸هزارگزی شمال باختری الیگودرز به ازنا. ناحیه ای است جلگه ای با هوای معتدل و ۳۵۱ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات، لبنیات، پنبه و چغندر است شغل اهالی زراعت و گله داری است صنایع دستی زنان جاجیم بافی است راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کاکاوند بخش دلفان شهرستان خرم آباد. واقع در سی هزارگزی شمال باختری نورآباد و ۲هزارگزی خاور راه شوسهٔ خرم آباد به کرمانشاه. ناحیه ای است تپه ماهور و سردسیر مالاریایی. ۱۸۰ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و رود زاینده رود تأمین میشود محصولات آن غلات، لبنیات و پشم است. اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. ساکنین از طایفه غیب غلام هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان حسنوند بخش سلسله شهرستان خرم آباد. واقع در سه هزارگزی خاور الشتر و سه هزارگزی خاور شوسهٔ خرم آباد به الشتر. ناحیه ای است جلگه ای و سردسیر و مالاریایی با ۱۲۰ تن سکنه. آب آن از رود سراب رود تأمین میشود. محصولات آن غلات لبنیات و پشم است. اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه اتومبیل رو دارد. ساکنین از طایفهٔ حسنوند هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان آبسرده بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد. واقع در ۲۱هزارگزی شمال باختری چقلوندی و ۱۸هزارگزی باختر اتومبیل رو چقلوندی به بروجرد. ناحیه ای است دامنه ای و سردسیر مالاریایی با ۹۰ تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات، لبنیات و پشم و اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. از صنایع دستی زنان سیاه چادربافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان رونیز جنگل بخش مرکزی شهرستان فسا. واقع در ۲۴هزارگزی شمال فسا و ۱۲ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان قنقری پائین (سفلا) بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده. واقع در ۳۰هزارگزی باختر سوریان و شش هزارگزی شوسهٔ شیراز به اصفهان. ناحیه ای است جلگه ای و سردسیر با ۲۱۲ تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات، حبوبات و میوه جات است. اهالی به کشاورزی و باغبانی اشتغال دارند. صنایع دستی قالیبافی است. راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان آباده. واقع در ۵ هزارگزی جنوب خاور آباده و کنار شوسهٔ اصفهان بشیراز. ناحیه ای است جلگه ای و معتدل و ۱۵۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و جالیزکاری است صنایع دستی آنها گیوه بافی است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کامفیروز بخش اردکان شهرستان شیراز. واقع در ۴۵هزارگزی خاور اردکان و یک هزارگزی راه فرعی پل خان به خانی من. ۱۲ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان رامجرد بخش اردکان شهرستان شیراز. واقع در ۶۷ هزارگزی جنوب خاور اردکان و چهارهزارگزی راه فرعی پل خان به کامفیروز. ناحیه ای است جلگه ای با هوای معتدل و ۱۶۵ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ کر تأمین میشود. محصولات آن غلات و چغندر است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان خفرک بخش زرقان شهرستان شیراز. واقع در ۵۴ هزارگزی شمال خاوری زرقان و کنار راه فرعی خفرک به توابع ارسنجان. ناحیه ای است جلگه ای با آب و هوای معتدل و مالاریایی و ۹۰ تن سکنه دارد. آب آنجا از چشمه تأمین میشود و محصولات آن غلات و چغندر است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل. واقع در ۱۹هزارگزی شمال بنجار و شش هزارگزی راه مالرو خمک به زابل. ناحیه ای است جلگه ای و گرم و هوای آن معتدل است با ۱۷۰ تن سکنه. آب آن از رود هیرمند تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی از دهستان حومهٔ بخش خاش شهرستان زاهدان. واقع در ۲هزارگزی شمال خاش کنار شوسهٔ خاش به زاهدان. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر و مالاریایی با ۸۰ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گوهرکوه بخش خاش شهرستان زاهدان. واقع در ۵۰ هزارگزی باختر خاش و ۸ هزارگزی جنوب نرماشیر به خاش. شامل سه خانواده است. راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش زرند شهرستان کرمان. واقع در ۱۵هزارگزی باختر زرند و ۵هزارگزی جنوب راه مالرو بافق به زرند. ناحیه ای است جلگه ای و آب و هوای معتدل و ۶۹ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و پنبه است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان قلعه گنج بخش کهنوج شهرستان جیرفت. واقع در ۳۲هزارگزی جنوب رودخانهٔ هلیل. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۸۰ تن سکنه. آب آن از رودخانه تأمین میشود. محصولات آن غلات و حبوبات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان سبزواران بخش مرکزی شهرستان جیرفت. واقع در یازده هزارگزی جنوب خاوری سبزواران و یک هزارگزی راه فرعی سبزواران به عنبرآباد. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر و مالاریایی با ۶۳۰ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ هلیل تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان رودبار بخش کهنوج شهرستان جیرفت. واقع در سی هزارگزی شمال خاوری کهنوج و ۱۵هزارگزی خاور راه فرعی کهنوج به سبزواران. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۵۵۰ تن سکنه. آب آن از رودخانه تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان هنزا بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. واقع در ۱۶هزارگزی باختر ساردوئیه و سه هزارگزی باختر شمال راه مالرو بافت به ساردوئیه با ۳۰ تن سکنه. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان بهرآسمان بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. واقع در ۳۸هزارگزی جنوب خاوری ساردوئیه و ۲۰هزارگزی باختر راه مالرو جیرفت به ساردوئیه. ۳ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان دراگاه بخش سعادت آباد شهرستان بندرعباس واقع در ۳۰هزارگزی شمال حاجی آباد و ۱۰هزارگزی خاور راه شوسهٔ کرمان به بندرعباس. ۲۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان رودخانهٔ بخش میناب شهرستان بندرعباس. واقع در ۹۴هزارگزی شمال میناب و پنج هزارگزی باختر راه مالرو گلاشکرد به میناب. ۲۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان ساردوئیه بخش بافت شهرستان سیرجان. واقع در ۱۶هزارگزی جنوب بافت و ۲هزارگزی باختر راه فرعی دولت آباد به ده سرد. ۲۴ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوه پنج بخش مرکزی شهرستان سیرجان. واقع در ۱۰۰هزارگزی شمال خاروی سعیدآباد به سر راه مالرو خانه سرخ به گود احمر. ۳۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کوه پنج بخش مرکزی شهرستان سیرجان. واقع در ۸۱هزارگزی شمال خاوری سعیدآباد در مسیر راه مالرو گوداحمر به ده کوسه. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. ۲۷۴ تن سکنه دارد زبان آنها فارسی است و آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات و حبوبات است. شغل اهالی کشاورزی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان ابراهیم آباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان. واقع در سی هزارگزی جنوب سعیدآباد. سر راه شوسهٔ بندرعباس به سیرجان. ۱۵ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان نوق شهرستان رفسنجان. واقع در ۶۵هزارگزی شمال باختری رفسنجان و سه هزارگزی خاور راه مالرو رفسنجان به بافق. شامل دو خانواده است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان برج اکرم بخش فهرج شهرستان بم. واقع در ۲۰هزارگزی باختر فهرج، کنار شوسهٔ بم به زاهدان. ۲۲ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کنبگی بخش فهرج شهرستان بم. واقع در ۲۴هزارگزی جنوب خاوری فهرج و ۲هزارگزی جنوب راه فرعی بم برگیان. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر و مالاریایی با ۱۹۸ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، حنا، مرکبات و خرما است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش راین شهرستان بم. واقع در هفت هزارگزی جنوب خاروی راین و هشت هزارگزی جنوب راه فرعی راین به نی بید. دو خانوار در آن زندگی میکنند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان. واقع در ۶۵هزارگزی شمال باختری راور و هیجده هزارگزی شمال راه فرعی راور به کوهبنان. ۴۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش شهداد شهرستان کرمان. واقع در ۱۲هزارگزی خاور شهداد سر راه مالرو شهداد به نمکزار. ۵ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان طغرالجرد بخش زرند شهرستان کرمان. واقع در ۴۹هزارگزی شمال زرند و ششهزارگزی خاور فرعی راور به زرند. ۱۲ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان میلانلو بخش شیروان شهرستان قوچان. واقع در ۶۲هزارگزی جنوب باختری شیروان و ۵ هزارگزی جنوب مالرو عمومی امیران. ناحیه ای است جلگه ای، آب و هوای آن معتدل و ۱۹۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود و محصولات آن غلات، پنبه توتون و انگور است. اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند و صنایع دستی آنان قالیچه بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان شقان بخش اسفراین شهرستان بجنورد. واقع در ۱۱۰هزارگزی شمال باختری اسفراین و ۲هزارگزی جنوب شوسهٔ عمومی بجنورد به شقان. ناحیه ای است جلگه ای و سردسیر با ۱۱۱ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان اصفهک بخش طبس شهرستان فردوس. واقع در ۲۵هزارگزی جنوب خاوری طبس و یکهزارگزی جنوب اصفهک. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۶۰ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان مصعبی بخش حومهٔ شهرستان فردوس. واقع در ۲هزارگزی خاور فردوس سر راه مالرو عمومی نوغاب به فردوس. ناحیه ای است کوهستانی. آب و هوای آن معتدل است. ۶۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، زعفران، میوه، بنشن و زیره است و اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان سنگان بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه. واقع در ۱۵هزارگزی شمال باختری رشخوار و سه هزارگزی جنوب شوسهٔ عمومی تربت به رشخوار. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۳۸۰ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات و پنبه است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند صنایع دستی قالیچه و برک بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان بالاولایت بخش حومه شهرستان تربت حیدریه. واقع در ۱۲هزارگزی شمال تربت حیدریه، سر راه شوسهٔ عمومی مشهد به بیرجند. ناحیه ای است دامنه ای، آب و هوای آن معتدل است. ۶۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و میوه است اهالی به کشاورزی، گاوداری، گله داری اشتغال دارند، راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان بالاخواف بخش خواف شهرستان تربت حیدریه. واقع در ۴۳هزارگزی شمال باختری رود و سه هزارگزی شوسهٔ عمومی تربت حیدریه. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر با ۲۶۷ تن سکنه. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، پنبه و زیره است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. صنایع دستی آنها قالیچه بافی است. راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان مرکزی بخش خوسف شهرستان بیرجند. واقع در ۳۴هزارگزی جنوب خوسف. ناحیه ای است کوهستانی و گرمسیر. ۵۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات است. اهالی به کشاورزی و بوته فروشی اشتغال دارند. راه مالرو دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان القورات بخش حومهٔ شهرستان بیرجند. واقع در سی هزارگزی شمال خاوری بیرجند. ناحیه ای است کوهستانی. آب و هوای آن معتدل است. سه تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان طبس مینا بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در ۳۴هزارگزی جنوب خاوری درمیان سر راه مالرو عمومی درمیان به درح. ناحیه ای است کوهستانی آب و هوای آن معتدل است. ۱۴ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات، شلغم و چغندر است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان نهارجانات بخش حومهٔ شهرستان بیرجند. واقع در سی هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. ناحیه ای است دامنه. آب و هوای آن معتدل است، ۴۲ تن سکنه دارد. زبان آنها فارسی است. آب آن از قنات تأمین میشود محصولات آن غلات و بنشن است. اهالی به کشاورزی و کرباس بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان ذهان بخش قاین شهرستان بیرجند واقع در ۶۲هزارگزی جنوب خاوری قاین و ۱۲هزارگزی باختر اتومبیل رو اسفدان به اسغج. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر، ۲۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و پنبه است اهالی به کشاورزی مالداری، قالیچه بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان نیمبلوک بخش قاین شهرستان بیرجند واقع در ۵۵هزارگزی شمال باختری قاین. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر. ۴۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است. اهالی به کشاورزی، مالداری و قالیچه بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان شاخنات بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در ۱۰۲هزارگزی شمال باختری بیرجند و ۲۱هزارگزی شمال خاروی شاخن. ناحیه ای است کوهستانی. هوای آن معتدل است. ۱۵۷ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و لبنیات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در ۱۲هزارگزی جنوب درمیان و ۵هزارگزی خاور راه مالرو عمومی درمیان به سربیشه. ناحیه ای است دامنه. هوای آن معتدل است. ۱۱ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، شلغم، لبنیات است و اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان سرولایت بخش سرولایت شهرستان نیشابور. واقع در ۲۴هزارگزی شمال باختری چکنه بالا. ناحیه ای است کوهستانی. هوای آن معتدل است. ۶۴۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند صنایع دستی کرباس بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان چولائی خانه بخش حومهٔ ارداک شهرستان مشهد. واقع در ۳۸هزارگزی شمال مشهد و ۷هزارگزی باختر راه مشهد به کلات. ناحیه ای است دامنه و سردسیر. ۲۷ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان چناران بخش حومهٔ اراک شهرستان مشهد. واقع در ۶۶ هزارگزی شمال باختری مشهد کنار راه قدیمی مشهد به قوچان. ناحیه ای است جلگه ای و آب و هوای آن معتدل است. ۹۸ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات چغندر و کنجد است. اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند. راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان کندکلی بخش سرخس شهرستان مشهد. واقع در چهارهزارگزی شمال باختری سرخس و سه هزارگزی خاور اتومبیل رو سرخس به چهل کمان. ناحیه ای است جلگه ای و گرمسیر، ۳۸۰ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن بنشن و اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند و صنایع دستی آنها قالیچه، کرباس و شال بافی است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان یوسف آباد پایین ولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد. واقع در ۳۳هزارگزی شمال باختری طیبات. ناحیه ای است جلگه ای. هوای آن معتدل است. ۶۹ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و زیره است. اهالی به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند صنایع دستی آنها قالیچه بافی است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان گلمکان بخش طرقبهٔ شهرستان مشهد. واقع در ۲۶هزارگزی شمال باختری طرقبه. ناحیه ای است کوهستانی هوای آن معتدل است، ۲۶ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات، بنشن و میوه جات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده مخروبه ای است از دهستان سمیرم پایین بخش سمیرم شهرستان شهرضا. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان دیناوران بخش اردل شهرستان شهرکرد. واقع در ۲۵هزارگزی باختر اردل و ۴۲هزارگزی راه اردل. ناحیه ای است جلگه ای. آب و هوای آن معتدل است. ۱۷۶ تن سکنه دارد. آب آن از ارتفاعات تأمین میگردد. محصولات آن غلات است. اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش شهربابک شهرستان یزد. واقع در ۱۰هزارگزی باختر شهربابک کنار راه فرعی شهربابک به هرات خوره. ناحیه ای است جلگه ای. آب و هوای آن معتدل و مالاریایی است. ۳۷۴ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. صنایع دستی زنان قالیبافی است. راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).[ عَ بْ با ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کرون بخش نجف آباد شهرستان اصفهان. واقع در ۳۵هزارگزی باختر نجف آباد و ۱۰هزارگزی شوسهٔ نجف آباد به دامنه. ناحیه ای است جلگه ای. هوای آن معتدل است. ۴۱ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه تأمین میشود. محصولات آن غلات است اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).