معنی عباد

[ عِ ] (ع اِ) جِ عبد. بندگان. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به عبد شود.[ عِ ] (اِخ) قبیله های پراکنده از تازیان که در حیره بر نصرانیت مجتمع شدند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (از معجم قبائل العرب). و نسبت به آن عبادی است. رجوع به عبادی شود.[ عُ بْ با ] (ع ص، اِ) جِ عابد. (ناظم الاطباء). رجوع به عابد شود.[ عَ بْ با ] (اِخ) دهی است به مرو که اهل محل آن را شنک عباد نامند و محدثان سِنج عباد نویسند. فاصلهٔ آن تا مرو ۴ فرسخ است. (از معجم البلدان).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن اخضربن علقمةبن عباد المازنی التمیمی و اخضر شوی مادر اوست وی یکی از مردان مشهور عصر اموی است و به امر عبداللََّه بن زیاد با چهارهزار مرد جنگی به جنگ مرداس بن حدیر رفت و مرداس را بکشت و سر او را به نزد پسر زیاد فرستاد. وی به سال ۶۱ هـ . ق. در بصره به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن الحصین بن یزیدبن عمرو الحبطی التمیمی، مکنی به ابوجهضم و در عصر خود از فرسان بنی تمیم بود. وی از جانب ابن زبیر به ریاست شرطهٔ بصره منصوب گردید و در ایام قتل مختار از همراهان مصعب بود. او از کسانی است که با عبداللََّه بن عامر در فتح کابل حضور داشت و فتنهٔ ابن اشعث را نیز درک کرد و به سال ۸۵ هـ . ق. در کابل به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن زیادبن ابیه برادر عبداللََّه بن زیاد و مکنی به ابوحرب. وی از جانب معاویه ولایت سیستان یافت و به سال ۱۰۰ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن عبادبن حبیب بن مهلب بن صفر العتکی الازدی المهلبی البصری، مکنی به ابومعاویه. وی از حفاظ حدیث و از ثقات بود و به سال ۱۸۱ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن عوام بن عبداللََّه کلابی واسطی، مکنی به ابوسهل از رجال حدیث و ثقات بود وی به تشیع تظاهر میکرد. هارون الرشید وی را به زندان افکند و به سال ۱۸۵ هـ . ق. در بغداد درگذشت. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن محمدبن حیان البلخی، مکنی به ابونصر از موالی کنده بود وی به سال ۱۹۶ هـ . ق. از جانب مأمون ولایت مصر یافت سپس امین از وی آزرده گشت و ربیعةبن قیس را مأمور دستگیری وی ساخت و سرانجام به دستور امین به سال ۱۹۸ هـ . ق. در بغداد به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی).[ عَ بْ با ] (اِخ) ابن یعقوب البخاری الرواجنی، مکنی به ابوسعید. از فضلای کوفه بود بخاری و جز او از وی روایت کنند و او را کتبی است از جمله اخبار المهدی المنتظر و المعرفة فی الصحابه. وی به سال ۲۵۰ هـ . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی).