معنی عباء
7 بازدید
[ عَ ] (ع اِ) پوششی است از پشم پیش شکافته که بر روی لباس پوشند. (از اقرب الموارد) (آنندراج) (منتهی الارب) (غیاث اللغات). - آل عباء؛ اصحاب کساء. پنج تن. و آنان پیغمبر اسلام (ص)، علی (ع)، فاطمه (ع) حسن (ع) و حسین (ع)اند. رجوع به آل عبا شود. || گلیم خطدار. (منتهی الارب) (غیاث اللغات). || (ص) گول گران و ثقیل الجسم فربه. (منتهی الارب). الاحمق الثقیل الوخیم. (اقرب الموارد).
کلمات هم‌قافیه با «عباء»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اء» برای سرودن شعر