معنی عارف شیرازی

[ رِ فِ ] (اِخ) میرزا آقا علی اکبر پسر میرزا ابوالحسن شاعر و ادیب کامل بود. مدتی در کربلا اقامت کرد و آنگاه به حیدرآباد و بمبای شتافت و عاقبت به لکهنو رفت و با فقر و فاقه میگذراند تا از طرف محمد علی شاه حاکم «اود» برای او راه معاشی معین کردند وی به سال ۱۲۶۱ در لکهنو وفات یافت و از جمله اشعار اوست: کمند گردن جان گشت زلف عنبرین بویی ز یکدانه بدام آورد دل را خال هندویی نه یادم کرد آن نامهربان نی رفت از یادم سرو کارم فتاده با عجب بدکیش و بدخویی. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۷۴). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ۴ ص ۳۰۳۹ شود.