معنی عاتکة
7 بازدید
[ تِ کَ ] (ع ص) خرمابن که گشن نپذیرد. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || زن آلوده بخوشبویی. (منتهی الارب). زن سرخ گون از طیب و گفته اند زنی که طیب فراوان بکار برد، چندانکه پوست او بزردی گراید. (اقرب الموارد). || کمان کهنه که دیرینه بود و سرخ شده باشد. (اقرب الموارد).[ تِ کَ ] (اِخ) نام نه تن از زنان قریش است که جده های پیغمبر (ص)اند و قول او (ص) که فرماید انا ابن عواتک من سلیم، مقصود آن زنانند که عاتکه نام دارند. (از منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «عاتکة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کة» برای سرودن شعر