معنی عائف
7 بازدید
[ ءِ ] (ع ص) فالگوی به مرغان و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج). آنکه بمرغان کهانت کند. (از اقرب الموارد). || ناپسند دارندهٔ طعام و شراب و جز آن را. (منتهی الارب) (آنندراج). و در حدیث ابن سیرین است: ان شریحا کان عائفا؛ یعنی صادق حدس بود نه آنکه در عیافت کار مردم جاهلیت میکرد. (از تاج العروس).
کلمات هم‌قافیه با «عائف»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئف» برای سرودن شعر