معنی ظهری
7 بازدید
[ ظِ ] (ص نسبی) منسوب به ظهر که بطنی است از حِمْیَر. (سمعانی).[ ظِ ری ی ] (ع ص) پس پشت انداخته. فراموش کرده. قوله تعالی : {/Bوَرََاءَکُمْ ظِهْرِیًّا۱۲-۱۳۱۱:۹۲/}(قرآن ۱۱/۹۲)؛ أی بظهر و هو ان تنساه و تغفل عنه. (مهذب الاسماء). || شتر آمادهٔ جهت حاجت. ج، ظهاریّ.
کلمات هم‌قافیه با «ظهری»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ری» برای سرودن شعر