معنی طین مأکول
6 بازدید
[ نِ مَ ءْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) گِلی که بعضی از آدمیان او را بخورند او را به تازی طین مأکول گویند. خاصیت او آنست که مزاج را تباه کند، در قصبات جگر سده ها پدید آید و دهانهٔ معده را تسکین کند. و قوت و فساد طعام غلیظ را دفع کند و غثیان معده را تسکین دهد و وقت آدمی مطیب گرداند جز آنکه به افراط خورده شود مزاج را تباه کند و علت استسقا پدید کند. (ترجمهٔ صیدنه). طین خراسانی است که طین نیشابوری نیز نامند. (فهرست مخزن الادویة).
کلمات هم‌قافیه با «طین مأکول»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ول» برای سرودن شعر