معنی طین خراسانی

[ نِ خُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) طین نشابوری است که گفته شد. (اختیارات بدیعی). گلی است بسیار سفید و خوشبو و خوش طعم و با اندک شوری، و ضرر خوردن او کمتر از سایر خاکهاست و بعضی که عادت به خوردن گل داشته باشند بجهت کمیِ مضرت از آن میخورند و شرب آن بعد از خوردن چربیها و چیزهای رطوبت دار که قی آرند مانع قی میگردد و جهت سیلان آب دهن و جوع کلبی و هیضهٔ مهلکه که با قی و اسهال باشد و منع نزلات مفید است خصوصاً که مخلوط باشد با اشنه و گلاب و سعد و اذخر و کبابه و قاقله، و قدر شربتش تا سه مثقال است و در دفع هیضه دو وقیه برشته کردهٔ او را سه بار با آب سیب ترش باید بنوشند و بدستور با آب سرد و طبیخ سعد همین اثر دارد. (تحفهٔ حکیم مؤمن).