معنی طین حکمت

[ نِ حِ مَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بپارسی گِل حکمت خوانند و صفت آن بسیار است. مؤلف گوید: بهترین این نوع است که گل زرد پاک چهار من بکوبد و بپزد و یک من کاغذ و نیم من نمک در آن کند و به دست بمالد تا حل شود، بعد از آن گل بر سر آن کند و چهاریکی موی سر آدمی بمقراض چیده چهاریکی سرگین اسب به گژدمی بیخته بر سر آن کند و نیک بمالد و چندانکه بیشتر مالد نیکوتر بود، آنگاه غنده غنده بنهد تا خشک گردد و هر زمان که خواهد بکوبد و به آب صافی خمیر کند و استعمال کند. بهترین انواع گل حکمت این بود که گفته شد. نوعی دیگر صاحب منهاج گوید: یک جزو گل و یک جزو نمک و یک جزو خطمی و موی چیده بسرشند و نیک نیک بمالند تا مستعمل شود. (اختیارات بدیعی). از مرکبات است و اقسام او در دستورات مرقوم بجهت شدّ و وصل و نگاه داشتن ظروف و شیشه ها از ضرر آتش ترتیب داده اند و ضماد او جهت شکستگی اعضا و تقویت استخوان و عصب مؤثر است. (تحفهٔ حکیم مؤمن). صفتش آن است که یک من کاغذ و نیم من نمک شب در آب گذاشته صباح دست بمالند تا حل شود و صاف کنند و چهار من گل زرد پاک کوفته و بیخته و چهاریکی موی سر آدمی که مقراض کرده باشند و مثلش سرگین اسب بیخته اضافه کنند و به دست بمالند تا نیک بهم سرشته شود، پس گلوله ها کرده بگذارند تا خشک شود هرگاه که خواهند بکوبند و بپزند و به آب صافی خمیر کرده بکار برند. (فهرست مخزن الادویه). و اما رماد العقارب فید بریان تطین قارورة سخینة بطین الحکمة ثم یجعل فیها العقارب فی تنور حارة... (ابن البیطار). و یوضعان [ الکبریت و الزئبق فی عمل الزنجفر ] فی قدر و یستوثق من فمه لئلایطیر الزئبق بغطاء و یطین بطین الحکمة و یدفن فی نار السرجین. (ابن البیطار). لکلرک این قسمت را از ترجمه حذف کرده، یا در نسخهٔ وی از اصل عربی نبوده است.