معنی طیباریوس

معنی طیباریوس

(اِخ) دومین شاهنشاه و قیصر روم، پسر لیوی و پسرخواندهٔ اگوست. مردی باقابلیت و پادشاهی متنور و مُحتاط بود لکن بواسطهٔ آنکه وزیر وی (سِژان) وی را سخت زیر نفوذ خویش داشت خصلت بدگمانی در طبیعت وی رسوخ یافته بود و در آخر به بدترین ستمگری عمرش به پایان رسید. تولد وی ۴۲ سال پیش از میلاد مسیح علیه السلام و وفاتش ۳۷ سال بعد از میلاد رخ داد. (ترجمه از پُتی لاروس ایلوستره). نام کامل وی طیباریوس کلودیوس نیرون بود. بعد از اوغسطس قیصر شد (۱ و ۲: و ۳:۱) و با وجودی که بعضی از اخلاق حسنه و صفات حمیده داشت بیحیا و ظالم بود. و اغلب زندگانی و زیست مسیح در ایام حکومت وی بود. برخی را گمان چنان است که وی دیوانه بود و ابتدای سلطنتش در سنهٔ ۱۴ بعد از مسیح بوده، مدت ۲۳ سال ملک راند. (قاموس کتاب مقدس). رجوع به طباریس و ص ۷۳ و ۷۵ ج ۱ عیون الانباء شود.

کلمات هم‌قافیه با «طیباریوس»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وس» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید