معنی طیباریوس
(اِخ) دومین شاهنشاه و قیصر روم، پسر لیوی و پسرخواندهٔ اگوست. مردی باقابلیت و پادشاهی متنور و مُحتاط بود لکن بواسطهٔ آنکه وزیر وی (سِژان) وی را سخت زیر نفوذ خویش داشت خصلت بدگمانی در طبیعت وی رسوخ یافته بود و در آخر به بدترین ستمگری عمرش به پایان رسید. تولد وی ۴۲ سال پیش از میلاد مسیح علیه السلام و وفاتش ۳۷ سال بعد از میلاد رخ داد. (ترجمه از پُتی لاروس ایلوستره). نام کامل وی طیباریوس کلودیوس نیرون بود. بعد از اوغسطس قیصر شد (۱ و ۲: و ۳:۱) و با وجودی که بعضی از اخلاق حسنه و صفات حمیده داشت بیحیا و ظالم بود. و اغلب زندگانی و زیست مسیح در ایام حکومت وی بود. برخی را گمان چنان است که وی دیوانه بود و ابتدای سلطنتش در سنهٔ ۱۴ بعد از مسیح بوده، مدت ۲۳ سال ملک راند. (قاموس کتاب مقدس). رجوع به طباریس و ص ۷۳ و ۷۵ ج ۱ عیون الانباء شود.
کلمات همقافیه با «طیباریوس»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وس» برای سرودن شعر