معنی طهمان

[ طَ ] (اِخ) نام یکی از موالی حضرت پیغمبر صلی اللََّه علیه و آله و سلم است که وی را بنامهای متعدد نام برده اند، از آن جمله: ذکوان، کیسان، مهران، هرمز. در کتاب الاصابه در ضمن ترجمهٔ طهمان شرح احوال او را به ترجمهٔ ذکوان ارجاع می دهد و در ترجمهٔ ذکوان میگوید: «موالی رسول اللََّه صلی اللََّه علیه و آله و سلم». ابن حیان وی را در زمرهٔ صحابه یاد کرده است. رجوع به الاصابة ج ۲ ص ۱۷۳ و حبیب السیر چ خیام ج ۱ ص ۴۳۹ شود.[ طَ ] (اِخ) رجوع به ابوالمنبه طهمان شود.[ طَ ] (اِخ) مولی سعیدبن العاص. صحابی است، یا طهمان ذکوان و ابراهیم بن طهمان که هر دو از ائمهٔ اسلامند بر اختلاف اقوال. (منتهی الارب). در الاصابه ذیل ترجمهٔ طهمان آورده است که: مولی آل سعیدبن العاص. سپس گوید: در ذکر ذکوان گذشت. آنگاه در ترجمهٔ ذکوان گوید: ذکوان، مولی بنی امیة. عبدالرزاق گوید: عمروبن حوشب از اسماعیل بن امیه از پدرش از جدش بما خبر داد و گفت ما را غلامی است که او را ذکوان یا طهمان گویند. و رجوع به الاصابة ج ۲ ص ۱۷۳ شود.[ طَ ] (اِخ) ابن عمرو الکلابی. او راست دیوان شعری که بسال ۱۸۵۹ م. جزو مجموعه ای بنام حرزة الحاطب و تحفة الطالب در شهر لیدن بطبع رسیده است. (معجم المطبوعات ج ۲ ستون ۱۲۴۷).