معنی طمان

[ طُ ] (اِخ) ابن احمد العاملی ممدوح محقق از شیخ شمس الدین محمدبن صالح و از سید فخازبن معد الموسوی و دیگر مشایخ خویش روایت کردی، و نیز گویند از سید فخار و شیخ نجیب الدین بن نماز و گروهی دیگر روایت کرد و بر سید رضی الدین علی بن طاوس قرائت کردی و این مرد بسال ۶۳۴ هـ . ق. او را اجازت عطا فرمود و هم بدین سال از جهان درگذشت. گویند شهید در برخی از اجازات خویش آورده که پدر جمال الدین ابا محمد الملکی رحمه اللََّه از شاگردان شیخ علامهٔ فاضل نجم الدین طوغان و از مترددین نزد وی در سفر خویش بحجاز بوده است. وفات طمان بزمین طیبهٔ مطهره (مدینه) در حدود سال ۷۲۸ هـ . ق. اتفاق افتاده است. (روضات الجنات ص ۳۳۷).