معنی طلاق بائن
6 بازدید
[ طَ قِ ءِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) طلاق باین. طلاقی که از برای مطلق حق رجوع از آن در ایام عدة ابتدا موجود نیست. طلاق زوجه ای که زوج با او نزدیکی ننموده باشد. طلاق زوجهٔ یائسه و صغیره از جملهٔ طلاقهای باین بشمار میروند. و رجوع به ترجمهٔ تبصرهٔ علامه ص ۲۹۳ شود.
کلمات هم‌قافیه با «طلاق بائن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئن» برای سرودن شعر