معنی طفولیت
7 بازدید
[ طُ لی یَ ] (ع اِمص) کودکی. بچگی. صباوت. خردسالی. صبا: از عصر طفولیت به زمان شباب رسید. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۳۹۷). او در سن طفولیت... موسم ضعف رای و نقصان رشد بود. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۲۰۵). یاد دارم که در ایام طفولیت متعبد بودمی و شبخیز. (گلستان).
کلمات هم‌قافیه با «طفولیت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یت» برای سرودن شعر