معنی طفر
5 بازدید
[ طَ ] (ع مص) طفور. طفرة. برجستن.[ طَفْ فِ ] (اِخ) بیابان موحشی است میان باعقوبا و دقوقا از اعمال راذان که در آن نه آب است و نه چراگاه و نه اثر ساکنی و نه نشان راهروی. یاقوت گوید: هنگام مسافرت از بغداد به اربل یک بار از آنجا گذشتیم و راهنمای ما به هدایت ستارهٔ جدی پیش میرفت تا شب بسر آمد و آن بیابان قطع کردیم. (معجم البلدان).
کلمات هم‌قافیه با «طفر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فر» برای سرودن شعر