معنی طعیمةبن عدی
5 بازدید
[ طُ عَ مَ تُ نُ عَ دی ی ] (اِخ) کافری بود که روز بدر بر دست حمزةبن عبدالمطلب عمّ آن حضرت صلی اللََّه علیه و آله و سلم کشته شد و در عوض خون او وحشی عبدِ جُبیربن مطعم بن عدی به حکم جُبیر حمزه را به روز اُحُد شهید کرد. (منتهی الارب). در حبیب السیر آورده که طعیمةبن عدی در روز بدر از جمله کسانی بود که بواسطهٔ مبارزت جناب ولایت مآب [ علی بن ابیطالب علیه السلام ] کشته گشت. رجوع به حبیب السیر چ تهران ج ۱ ص ۱۱۸ و امتاع الاسماع ج ۱ ص ۲۳، ۶۷ شود.
کلمات هم‌قافیه با «طعیمةبن عدی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر