معنی طشتگر
5 بازدید
[ طَ گَ ] (ص مرکب) شخصی را گویند که طشت میسازد. (برهان) (آنندراج): طَسّاس؛ طشتگر. (منتهی الارب). || (اِخ) نام سازنده و مطربی هم بوده است. (برهان) (آنندراج). سازنواز که در سابق بوده. (غیاث اللغات). نام مطربی. خاقانی گوید: آن راه که طشتگر نوا کرد آن قول که کاسه گر ادا کرد. (از مجمع الفرس). و رجوع به فرهنگ شعوری ج ۲ ص ۱۶۳ شود.
کلمات هم‌قافیه با «طشتگر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گر» برای سرودن شعر