معنی طشتدار
8 بازدید
[ طَ ] (نف مرکب) نگهبان و متصدی طشتخاناه یا طشتخانه. || مستخدم محافظ رخت کن یا جایگاه البسه. (دزی ج ۲ ص ۴۴): انوشتکین، طشتدار ملکشاه بن الب ارسلان و شحنهٔ خوارزم بود. رجوع به تشتدار شود.[ طَ ] (اِخ) لقب احمد معتمد. رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ۷۲ شود.
کلمات هم‌قافیه با «طشتدار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ار» برای سرودن شعر