معنی طروء
7 بازدید
[ طُ ] (ع مص) از جائی و شهری برآمدن. (صراح). از جائی به جائی شدن یا آمدن. (زوزنی). از جائی و شهری آمدن کسی را، یا ناگاه برآمدن از جائی بر کسی. یقال: طَرَأَ علیهم؛ اذا اتاهم من مکان، او خرج علیهم منه فُجأة. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «طروء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وء» برای سرودن شعر