معنی طرقوازن
6 بازدید
[ طَرْ رِ قو زَ ] (نف مرکب) نقیب و چوبدار. (غیاث اللغات). آنکه پیشاپیش شاه، یا زن او، یا امیری، یا زنی محترمه، «راه دهید» گوید. رشیدی این کلمه را در فرهنگ خود بصورت طرقوازنان آورده گوید: یعنی چاوشان و چوبداران که پیش پیش ملوک و سلاطین روند و مردم را از راه دور کنند و طرقواگویان نیز گویند. (فرهنگ رشیدی): با سایهٔ رکاب محمد عنان درآر تا طرقوازنان تو گردند اصفیا.خاقانی. رجوع به طرقوا شود.
کلمات همقافیه با «طرقوازن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «زن» برای سرودن شعر