معنی طحربة

[ طَ رَ بَ ] (ع مص) پر کردن مشک را. یقال: طحرب القربة طحربة. (منتهی الارب) (آنندراج). || مالیدن چیزی را تا نرم شود و گشاده گردد. || نیک پر کردن. || سیراب گردانیدن. || جنبانیدن خنور و جز آن تا نیک پر شود. || سخت دویدن. || تیز دادن. (منتهی الارب).[ طَ رَ بَ / طِ رِ بَ / طُ رَ بَ / طَ رِ بَ ] (ع اِ) لته پاره. (منتهی الارب) (آنندراج).[ طُ رُ بَ ] (ع اِ) لته پاره. (منتهی الارب) (آنندراج). و قیل خاص بالجحد. یقال: ما علیه طحربة؛ ای شی ء من اللباس. (منتهی الارب). و منه حدیث القیامة: تدنو الشمس من رؤس الناس و لیس علی احد منهم یومئذٍ طحربة و ما فی السماء طحربة؛ ای شی ء من غیم. (منتهی الارب).