معنی طبیعت‌شناس
6 بازدید
[ طَ عَ شِ ] (نف مرکب) کنایه از طبیب و معالج باشد. (برهان). طبیب حاذق : امید عافیت آنگه بود موافق طبع که نبض را به طبیعت شناس بنمائی. سعدی (از آنندراج). طبیعت شناسان هر کشوری سخن گفت با هر یک از هر دری. سعدی (بوستان).
کلمات هم‌قافیه با «طبیعت‌شناس»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اس» برای سرودن شعر