معنی طبرداریة
7 بازدید
[ طَ بَ ری یَ ] (ع ص نسبی، اِ مرکب) منسوب به طبردار، رسته ای از رسته های لشکر که به طبر مسلح بودند و در اواسط قرن هشتم هجری نیز این دسته وجود داشته اند: الوظیفة السابعه (حمل السلاح) حول الخلیفة فی المواکب و اصحاب هذه الوظیفة یعبر عنهم لزیهم بالرکابیه و بصبیان الرکاب الخاص. و هم الذین یعبر عنهم فی زماننا بالسلاحداریة و الطبرداریة. (صبح الاعشی ج ۳ ص ۴۸۴). والی الطبر تنسب الطبرداریه و هم الذین یحملون الاطبار حول السلطان. (حاشیهٔ کتاب التاج ص ۱۶۶).
کلمات همقافیه با «طبرداریة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یة» برای سرودن شعر