معنی طایفهٔکچیان
6 بازدید
[ یِ فَ یِ کِ ] (اِخ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل، واقع در ۷هزارگزی شمال باختری بنجار و ۴ هزارگزی شمال راه فرعی ادیمی به زابل. جلگه، گرم و معتدل با ۷۲ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ هیرمند. محصول آنجا غلات و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان گلیم و کرباس بافی است. راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸).
کلمات هم‌قافیه با «طایفهٔکچیان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر