معنی ضوة
7 بازدید
[ ضَ وْ وَ ] (ع اِ) ضواة. شور و غوغا و بانگ و فریاد مردم. گویند: سمعت ضوة القوم؛ ای جلبتهم. (منتهی الارب). آواز. (مهذب الاسماء).
کلمات همقافیه با «ضوة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وة» برای سرودن شعر