معنی ضواة
7 بازدید
[ ضَ ] (ع اِ) مثانه مانندی که از شرم ناقه برآید پیش از ولادت. (منتهی الارب). || افزونی که بر گردن برآید. (مهذب الاسماء). ورمی است که در شتر عارض شود. گویند: بالبعیر ضواة؛ ای سلعة. (منتهی الارب). || شور و غوغا و بانگ و فریاد مردم.
کلمات هم‌قافیه با «ضواة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اة» برای سرودن شعر