معنی صلاءة
7 بازدید
[ صَ ءَ ] (ع اِ) بمعنی صلایة است. (منتهی الارب). رجوع به صلایة شود.[ صُ ءَ ] (اِخ) ابن عمروبن مالک از بنی اود از مذحج. وی شاعری یمانی و جاهلی و سید قوم خود و در جنگها سپهسالار آنان بوده. او یکی از حکمای شعرای عصر خویش است و مشهورترین شعر او «لایصلح الناس فوضی لاسراة لهم...» میباشد. در حدود سال پنجاهم پیش از هجرت درگذشت. (الاعلام زرکلی ص ۴۳۴).
کلمات هم‌قافیه با «صلاءة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ءة» برای سرودن شعر