معنی صفی‌قلیخان

[ صَ قُ ] (اِخ) نصرآبادی آرد: صفی قلیخان ولد ذوالفقارخان حاکم قندهار. سلسلهٔ ایشان به مردانگی و همت مشهورند خصوصاً مشارالیه که در جنگ قلماق کاری که کسی یاد ندارد بعمل آورد. عالیجاه اللََّه وردی خان قوللرآقاسی طوری دیگر خاطرنشان نواب اشرف نموده او را بجنون نسبت داده اند. مدتی سلطنت درون با او بود در آنجا فوت شد شعرش این است: در حقیقت دشمنی ما را چو رنگ آل نیست زردی روی مرا از دوست میدارد نهان. * کرد عکس عارضت رشک بهار آیینه را نیست دیگر آرزوئی در کنار آیینه را. * ای بار خدای! کارسازنده توئی بنواز مرا زآن که نوازنده توئی بر خاک ره مذلت افتاده منم بر مسند عز و جاه پاینده توئی. (تذکرهٔ نصرآبادی ص ۲۹).