معنی صفقة

[ صَ قَ ] (ع مص) دست بر دست دیگری زدن در بیع یا بیعت. یک بار دست زدن در بیع. (منتهی الارب). یک بار دست زدن در بیعت و بیع. (غیاث اللغات). یک عقد. (مهذب الاسماء). در لغت زدن دست است بهنگام عقد و در شرع عقد باشد. (تعریفات جرجانی). در لغت زدن دست خود بدست دیگری است هنگام خرید و فروش یا هنگام بیعت کردن و در شریعت پیمان بستن باشد. فقها گفته اند: در موقع پیمان بستن قبل از خاتمه یافتن صیغهٔ پیمان نباید دست متعاقدین از یکدیگر جدا شود. (از کشاف اصطلاحات الفنون). || (اِ) بیع. (منتهی الارب). سودا. - صفقة رابحة؛ بیع سودمند. (منتهی الارب). - صفقة خاسرة؛ بیع زیان کار. (منتهی الارب). - یوم الصفقه؛ یکی از روزهای معروف عرب. (معجم البلدان).